۱۳۹۴ بهمن ۱۴, چهارشنبه

بيان مهدي منتظر درباره قضاء وقدر از آیات محکم ذکر (قرآن عظیم)

بيان مهدي منتظر درباره قضاء وقدر از آیات محکم ذکر
(قرآن عظیم)
بسم الله الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ 
 {إِنَّ اللَّهَ وَمَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا}،  
والصلاة والسلام على كافة الأنبياء والمُرسلين وآلهم الطيبين الطاهرين من أولهم إلى خاتمهم جدي محمد رسول الله وكافة المُسلمين التابعين للحق إلى يوم الدين..
این بیان امام مهدی خطاب به قدریونی(م:تقدیر گرایان)است که ندانسته به خدا نسبت میدهند و فکر میکنند انجام اعمال زشت و بد از جانب خدا مقدر شده است ؛ ومیگویند"خداوند مقدر کرده است که او مرتکب عمل ناشایست شود" وپاسخ آن در محکمات کتاب است : خداوند تعالی میفرماید:
{وَإِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً قَالُوا وَجَدْنَا عَلَيْهَا آبَاءَنَا وَاللَّـهُ أَمَرَ‌نَا بِهَا ۗ قُلْ إِنَّ اللَّـهَ لَا يَأْمُرُ‌ بِالْفَحْشَاءِۖ أَتَقُولُونَ عَلَى اللَّـهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿28﴾ قُلْ أَمَرَ‌ رَ‌بِّي بِالْقِسْطِ ۖ وَأَقِيمُوا وُجُوهَكُمْ عِندَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَادْعُوهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ ۚ كَمَا بَدَأَكُمْ تَعُودُونَ ﴿٢٩﴾ فَرِ‌يقًا هَدَىٰ وَفَرِ‌يقًا حَقَّ عَلَيْهِمُ الضَّلَالَةُ ۗ إِنَّهُمُ اتَّخَذُوا الشَّيَاطِينَ أَوْلِيَاءَ مِن دُونِ اللَّـهِ وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُم مُّهْتَدُونَ ﴿٣٠﴾ }
صدق الله العظيم [الأعراف]
{و هنگامی که کار زشتی انجام می‌دهند می‌گویند: «پدران خود را بر این عمل یافتیم؛ و خداوند ما را به آن دستور داده است!» بگو: «خداوند (هرگز) به کار زشت فرمان نمی‌دهد! آیا چیزی به خدا نسبت می‌دهید که نمی‌دانید؟!» (۲۸) بگو: «پروردگارم امر به عدالت کرده است؛ واینکه توجّه خویش را در هر مسجد به سوی او کنید! و او را بخوانید، در حالی که دین (خود) را برای او خالص گردانید! (و بدانید) همان گونه که در آغاز شما را آفرید، (بار دیگر در رستاخیز) بازمی‌گردید! (۲۹) جمعی را هدایت کرده؛ و جمعی گمراهی بر آنها مسلّم شده است. آنها شیاطین را به جای خداوند، اولیای خود انتخاب کردند؛ و گمان می‌کنند هدایت یافته‌اند! (۳۰)}
وخداوند تعالی میفرماید:

{إِنَّ اللّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالإِحْسَانِ وَإِيتَاء ذِي الْقُرْبَى وَيَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاء وَالْمُنكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ}
صدق الله العظيم [النحل:
90]
{خداوند به عدل و احسان و بخشش به نزدیکان فرمان می‌دهد؛ و از فحشا و منکر و ستم، نهی می‌کند؛ خداوند به شما اندرز می‌دهد، شاید متذکّر شوید! (۹۰)}
ممکنست یکی از علمای قدری کلامم را قطع کرده و بگوید: "صبرکن، ناصر محمد یمانی ،مگرخداوند تعالی نفرموده است:
{وَوُضِعَ الْكِتَابُ فَتَرَى الْمُجْرِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا فِيهِ وَيَقُولُونَ يَا وَيْلَتَنَا مَالِ هَذَا الْكِتَابِ لَا يُغَادِرُ صَغِيرَةً وَلَا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصَاهَا وَوَجَدُوا مَا عَمِلُوا حَاضِرًا وَلَا يَظْلِمُ رَبُّكَ أَحَدًا}
صدق الله العظيم [الكهف:49]

{و کتاب در آن جا گذارده می‌شود، پس گنهکاران را می‌بینی که از آنچه در آن است، ترسان و هراسانند؛ و می‌گویند: «ای وای بر ما! این چه کتابی است که هیچ عمل کوچک و بزرگی را فرونگذاشته مگر اینکه آن را به شمار آورده است؟! و همه اعمال خود را حاضر می‌بینند؛ و پروردگارت به هیچ کس ستم نمی‌کند. (۴۹)}
"و منظور خدا اعمال ناشایستی است که در کتاب "مبین" (کتاب المبین)که خاص رب العالمین است نگاشته شده اند"
پاسخ امام مهدی ناصر محمد یمانی به او اینست که: بر من سزاوار است که جز حق نگویم،لذا در مورد قضاء و قدر برایتان فتوی میدهم .قدر چیزی نیست جزفرمان خداوند در مورد اعمال آتی بندگانش؛از آنجایی که خداوند با آگاهی از غیب میداند شما چه خواهید کرد حکم آنها را از قبل نوشته است. آگاهی از عمل ناشایست به معنی این نیست که قضاء و تقدیر فرد را ازقبل نگاشته است ؛ سبحان رب العالمین (خداوند منزه است.....) بلکه قضاء و قدر احکامی است که خداوند به دلیل آگاهی از اعمال آتی بنده و به جهت ارتکاب اعمال ناشایسته برای او درنظر گرفته است ، یعنی خداوند از قبل میداند که این بنده چنین اعمال بدی را انجام خواهد داد لذا تمام آنها را با علم غیب خود در کتاب مبین خود نگاشته است. و حکمش را نیزاز قبل مقدر کرده ، این ظلم نیست بلکه حکمیست که براساس آگاهی از ارتکاب اعمال بد بنده اش در آینده و قبل از آفرینش او برای وی صادر شده است. خداوند درتقدیر فرد ،انجام عمل ناشایست را مقدر نکرده بلکه از آنجایی که از اعمال سوء بندگانش در آینده اطلاع دارد آنها را در کتابش تدوین و سپس احکام خود را در مورد عذاب های نزدیکتر(یا کمتر دنیوی)قبل عذاب اخروی برایشان مقدر کرده تا مگر با دیدن این عذاب ها از راه اشتباه خود بازگردند.لذا خداوند بین زمان آگاهیش از ارتکاب اعمال بد با زمان اجرا شدن قضاء و قدر فاصله ای گذاشته است. این فاصله زمانی بین عمل تا رخ دادن تقدیر به اراده خداوند بستگی دارد ،باشد که فرد قبل رسیدن حکم مصیبت مقدرشده در تقدیرش استغفار کرده و به سوی خداوند بازگردد.گواهی آن فرموده خداوند تعالی است که:
{وَمَا كَانَ اللّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ}
صدق الله العظيم [الأنفال:33]
{ و(نیز) تا استغفار می‌کنند، خدا عذابشان نمی‌کند. (۳۳)}
اگرآن بندۀ خطاکار پشیمان شده و با استغفار و توبه و انابه به سوی خداوند بازگردد تا گناهش را بیامرزد و قلبش را هدایت کند ،خداوند حکم قضاء وقدرخود که رسیدن مصیبت است را اجرا نخواهد کرد. بلکه خداوند حکم مصیبت را از او برمیدارد چون بعد خطا ،توبه کرده است. وچون بنده او قبل رسیدن زمان مقدر برای نازل شدن مصیبت بر خودش یا اموالش توبه و انابه کرده، آن را به حکم حسنۀ عفو و مغفرت تبدیل خواهد کرد و آن حکم بدون آنکه بلایی بر اوبرسد ازاو میگذرد.خداوند به سبب توبه وانابه و استغفار بنده اش بعد از انجام کار ناشایست،توبه او را در مورد اعمالی که از آنها توبه و انابه کرده میپذیرد و او را از آنچه که در کتاب مسطورش ثبت شده مبری میکند.زمانی که بنده اش بگوید:
{رَبَّنَا لاَ تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَو أَخْطَأْنَا رَبَّنَا وَلاَ تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِنَا رَبَّنَا وَلاَ تُحَمِّلْنَا مَا لاَ طَاقَةَ لَنَا بِهِ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْلَنَا وَارْحَمْنَا أَنتَ مَوْلانَا فَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ}
صدق الله العظيم [البقرة:286]
{پروردگارا، اگر فراموش كرديم يا به خطا رفتيم بر ما مگير، پروردگارا، هيچ بار گرانى بر [دوش‌] ما مگذار؛ همچنانكه بر [دوش‌] كسانى كه پيش از ما بودند نهادى. پروردگارا، و آنچه تاب آن نداريم بر ما تحميل مكن؛ و از ما درگذر؛ و ما را ببخشاى و بر ما رحمت آور؛ سرور ما تويى؛ پس ما را بر گروه كافران پيروز كن. (۲۸۶)}
سپس خداوند خطا را میبخشدو از عمل سوء در میگذرد چراکه قبل رسیدن قضاء و قدرو حکم مصیبتی که به حق (نه ظالمانه) برایشان مقدر شده بوده استغفار کرده و با توبه و انابه به سوی خداوند بازگشته اند. در صورت توبه وانابه آن حکم پاک می شود و نازل شدن مصیبت رخ نمیدهد مگر اینکه زمان جاری شدن حکم و آمدن بلا بر افراد یا اموالشان رسیده باشد و آنها استغفار نکرده و به سوی خداوند بازنگشته باشند.گواهی آن فرموده خداوند تعالی است که:
{مَا أَصَابَ مِن مُّصِيبَةٍ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي أَنفُسِكُمْ إِلَّا فِي كِتَابٍ مِّن قَبْلِ أَن نَّبْرَأَهَا إِنَّ ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ}
صدق الله العظيم [الحديد:22]
{هیچ مصیبتی در زمین [مال‌] و به جانهای شما نرسد مگر آنکه پیش از آنکه آن را آفریده باشیم در کتابی [ثبت‌] است، بی‌گمان این امر بر خداوند آسان است‌ (۲۲)}
منظور از این مصیبت قضاء و قدریست که در کتاب آمده است .همان احکام حق وغیر ظالمانۀ خداوند برای نازل شدن مصائب بر بندگانش که در تقدیرآنها در کتاب مسطور مقدر شده است؛ولی خداوند سبحان از روی رحمت ،بین ارتکاب عمل سوء و اجرای حکم مصیبتِی که برای آن مقدر شده فاصله زمانی گذاشته است واغلب قضاء وقدرها ،احکام مصائبی هستند که بخاطر گناهان بر آنان مقدر شده، شاید بندگان قبل ازنازل شدن مصیبت کبری و عذاب بزرگتر بازگردند.اگر خداوند میخواست فوراً بعد ارتکاب گناه، عذاب بزرگ به مردم برسد،به محض تمام شدن عمل باید همه شان را هلاک میکردپس اگر خدا بخواهد فوراً به حساب بنده اش برسد ،جنبنده ای روی زمین باقی نمیماند چون بجز خداوند سبحان و تعالی و بسیار بلند مرتبه معصومی وجود ندارد.گواه آن فرموده خداوند تعالی است که:
{وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِآياتِ رَبِّهِ فَأَعْرَضَ عَنْهَا وَنَسِيَ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ إِنَّا جَعَلْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَفِي آذَانِهِمْ وَقْراً وَإِنْ تَدْعُهُمْ إِلَى الْهُدَى فَلَنْ يَهْتَدُوا إِذاً أَبَداً (57) وَرَبُّكَ الْغَفُورُ ذُو الرَّحْمَةِ لَوْ يُؤَاخِذُهُمْ بِمَا كَسَبُوا لَعَجَّلَ لَهُمُ الْعَذَابَ بَلْ لَهُمْ مَوْعِدٌ لَنْ يَجِدُوا مِنْ دُونِهِ مَوْئِلاً(58)}
صدق الله العظيم [الكهف]
{و کیست ستمکارتر از کسی که به آیات پروردگارش پند داده شود و از آن روی بگرداند و کار و کردار پیشین خود را فراموش کند، ما بر دلهایشان پرده‌هایی کشیده‌ایم که آن [پیام‌] را در نیابند و در گوشهای آنان سنگینی‌ای [نهاده‌ایم‌] و اگر ایشان را به سوی هدایت فراخوانی، هرگز و به هیچ وجه راه نیابند (۵۷) و پروردگار تو آمرزگار صاحب رحمت است، اگر آنان را به خاطر آنچه کرده‌اند، فرو می‌گرفت، عذابشان را پیش می‌انداخت، ولی برای آنان میعادی مقرر است که در برابر آن پناهگاهی نمی‌یابند (۵۸)}
اما خداوند به بندگانش مهلت میدهد و به کسانی که بخواهد ،با رساندن مصیبت به اموالشان یا بیماری به جسمشان هشدار میدهد ؛باشد که به سوی خداوند بازگشته وقبل رسیدن حکم هلاکت مقدر شده در قضاء، توبه کنند.برای مثال خداوند میداند فلان بنده در فلان روز ودر ساعت فلان ،مرتکب این عمل خطا میشود،لذا آنرا ثبت میکند .سپس حکم قضاء و قدر را برای رسیدن فلان مصیبت برای او مینویسد.اما زمان قدر را بلافاصله بعد ارتکاب جرم قرار نمیدهد چرا که میخواهد هنوز به بنده فرصت دهد لذا زمان آمدن حکم مصیبت را تا وقتی که بخواهد به تأخیر می اندازد.این زمان فرصتی است که خداوند به بنده اش میدهد تا شاید قبل رسیدن قضاء و قدر و جاری شدن حکم مصیبت استغفار ، توبه و انابه کند. اما کسانی که نمیدانند ؛ آگاهی قبلی خداوند از اعمال بندگان را با قضاء وقدر قاطی میکنند.از خدا بترسید و آنچه که نمی دانید به او نسبت ندهید چراکه از خداوند تنها خیر صادر میشود و آنچه ازمصیبتها به ما میرسدبه علت اعمالیست که خودمان انجام داده ایم. گواه آن فرموده خداوند تعالی است که:
{ذَلِكَ بِمَا قَدّمَتْ أَيْدِيكُمْ وَأَنّ اللّهَ لَيْسَ بِظَلاّمٍ لّلْعَبِيدِ}
صدق الله العظيم [آل عمران:182]

{این به خاطر کار و کردار پیشین شماست و[گرنه‌] خداوند هرگز در حق بندگان ستمگر نیست‌ (۱۸۲)}
{مَّا أَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللّهِ وَمَا أَصَابَكَ مِن سَيِّئَةٍ فَمِن نَّفْسِكَ}
صدق الله العظيم [النساء:79]
{هر خیری که به تو برسد از سوی خداوند است و هر شری که به تو برسد از خود توست}
شاید یکی از کسانی که کلام خدا را به میل خودشان تفسیر میکنند بگوید" صبر کن ناصر محمد یمانی،بدرستیکه خداوند عمل سوء را به محض سرزدن آن می نویسدوگواه آن فرموده خداوند تعالی است که:
{لّقَدْ سَمِعَ اللّهُ قَوْلَ الّذِينَ قَالُوَاْ إِنّ اللّهَ فَقِيرٌ وَنَحْنُ أَغْنِيَآءُ سَنَكْتُبُ مَا قَالُواْ}
صدق الله العظيم [آل عمران:181]
{خداوند، سخن آنها را که گفتند: «خدا فقیر است، و ما بی‌نیازیم»، شنید! به زودی آنچه را گفتند، خواهیم نوشت}"
به خیال خود برای امام محمد ناصر یمانی با آیه محکم وروشن حجت آورده است ،و سپس میگوید"چطور مگر این آیه محکم و فتوای غیر قابل انکار نیست که خداوند گفتار یا عمل سوء بندگان را فقط بعد ازارتکاب آن ،می نویسد گواهی آن هم فرموده خداوند تعالی است که : 
{لّقَدْ سَمِعَ اللّهُ قَوْلَ الّذِينَ قَالُوَاْ إِنّ اللّهَ فَقِيرٌ وَنَحْنُ أَغْنِيَآءُ سَنَكْتُبُ مَا قَالُواْ}
صدق الله العظيم [آل عمران:181]
{خداوند، سخن آنها را که گفتند: «خدا فقیر است، و ما بی‌نیازیم»، شنید! به زودی آنچه را گفتند، خواهیم نوشت}"
پس امام مهدی ناصر یمانی جواب می دهد که: سبحان الله العظیم،منظور علام الغیوب (خداوندی که از غیب آگاه است)این نیست که کار بد را در کتاب مبین مینویسد، بلکه(در این آیه کتاب ) به کتاب ملک عتید اشــــــــــــــاره دارد که فقط بعد انجام فعل بد (عمـل سوء ) رادر کتابش ثبت میکند.گـــــواه آن فرموده خداوند تعالی است که می فرماید:
{ما يَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلَّا لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيد}
صدق الله العظيم [ق:18]
{سخنی به زبان نمی‌آورد،مگر آنکه نگهبانان (رقیب وعتید =فرشتگان کاتب اعمال ) نزد اوهستند(۱۸)}
رقیب اعمال حسنه و عتید اعمال سوء را مینویسد .آنها از کارهایی که بنده انجام خواهد داد خبرندارند بلکه فقط از کارهایی که از او سرزده آگاه شده و سپس آنها را ثبت میکنند.گواهی آن فرموده خداوند تعالی است که:
{كَلا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِالدِّينِ(9)وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَافِظِينَ(10)كِرَامًا كَاتِبِينَ(11)يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ(12)}
صدق الله العظيم [الإنفطار]
{چنین نیست، بلکه [روز] جزا را انکار دارید (۹) و بر شما نگهبانانی معین شده است‌ (۱۰) که نویسندگانی گرامی‌اند (۱۱) آنچه می‌کنید می‌دانند (۱۲)}
وبعد ارتکاب عمل، اقدام به نوشتن عمل سوء میکنند ویا سخن ناشایست را ثبت میکنند.گواه آن فرموده خداونذ تعالی است که:
{لّقَدْ سَمِعَ اللّهُ قَوْلَ الّذِينَ قَالُوَاْ إِنّ اللّهَ فَقِيرٌ وَنَحْنُ أَغْنِيَآءُ سَنَكْتُبُ مَا قَالُواْ}
صدق الله العظيم [آل عمران:181]
{خداوند، سخن آنها را که گفتند: «خدا فقیر است، و ما بی‌نیازیم»، شنید! به زودی آنچه را گفتند، خواهیم نوشت}
{ما يَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلَّا لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيد}
صدق الله العظيم [ق:18]
{سخنی به زبان نمی‌آورد،مگر آنکه نگهبانان (رقیب وعتید =فرشتگان کاتب اعمال) نزد اوهستند(۱۸)}
{وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَافِظِينَ(10)كِرَامًا كَاتِبِينَ(11)يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ(12)}
صدق الله العظيم [الإنفطار]
{و بر شما نگهبانانی معین شده است‌ (۱۰) که نویسندگانی گرامی‌اند (۱۱) آنچه می‌کنید می‌دانند (۱۲)}
وسلامٌ على المُرسلين والحمدُ لله رب العـــــالمين...
برادرتان إمام مهدي ناصر محمد يماني.