۱۳۹۳ فروردین ۹, شنبه

منظور از فرموده حق خداوند چیست که می فرماید:{ السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ :توانگری و تنگدستی }

اضغط على الصورة لفتحها بصفحة مستقلة
منظور از فرموده حق خداوند چیست که می فرماید:
{ السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ :توانگری و تنگدستی }
بسم الله الرحمن الرحيم 
والصلاة والسلام على خاتم الأنبياء والمرسلين وأله التوابين المُتطهرين والتابعين للحق إلى يوم الدين
خداوند تعالی می فرماید:

 { الَّذِينَ يُنفِقُونَ فِي السَّرَّاء وَالضَّرَّاء وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ وَاللّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ﴿134﴾}
 صدق الله العظيم [آل عمران:134]  
{ همانها که در توانگری و تنگدستی، انفاق می‌کنند؛ و خشم خود را فرو می‌برند؛ و از خطای مردم درمی‌گذرند؛ و خدا نیکوکاران را دوست دارد.}
با برهانی ازآیات محکم قرآن به بیان درست و حق قرآن می پردازیم.
درباره فرمایش خداوند تعالی:
 

 { الَّذِينَ يُنفِقُونَ فِي السَّرَّاء همانها که در توانگری انفاق می‌کنند }
 منظور انفاقی است که ثروتمندان به شکرانه نعمتی که خداوند به آنها داده است می کنند و برای بدست آوردن رضای خداوند به او قرض می دهند وخداوند از فضل خود بر آن می افزاید چرا که خدواند تعالی می فرماید:
  {وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ }[إبراهيم:7]
{و آن زمان که خدا اعلام فرمود که شما بندگان اگر شکر نعمت به جای آرید بر نعمت شما می‌افزایم }
و گواه دیگر از فرموده خداوند تعالی :
{وَمَا أَنفَقْتُم مِّن شَيْءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهُ وَهُوَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ}

صدق الله العظيم [سبأ:39]
{و هر آنچه انفاق کنید او [خداوند] عوض آن را می‌دهد، و او بهترین روزی‌دهندگان است‌}

به این ترتیب به امید حب خداوند و مقام قرب و بهشت رضوان خداوند در نفسش ؛ همانگونه که خداوند در حق او احسان نموده است،در راه خدا احسان میکند و گواه آن فرموده خداوند تعالی است که :
{وَابْتَغِ فِيمَا آتَاكَ اللَّهُ الدَّارَ الآخِرَةَ وَلا تَنسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنيا وَأَحْسِنْ كَمَا أَحْسَنَ اللَّهُ إِلَيْكَ وَلا تَبْغِ الْفَسَادَ فِي الأَرْضِ إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ}
صدق الله العظيم [القصص:77]
{و در آنچه خدا به تو داده، سرای آخرت را بطلب؛ و بهره‌ات را از دنیا فراموش مکن؛ و همان‌گونه که خدا به تو نیکی کرده نیکی کن؛ و هرگز در زمین در جستجوی فساد مباش، که خدا مفسدان را دوست ندارد!}

  برای نفقه ای که بر ثروتمند واجب است ( مانند)زکات ، پاداش آن در کتاب خداوند (قرآن)ده برابر آمده است.گواه آن خداوند تعالی است که :
 {مَنْ جَاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا}
صدق الله العظيم [الأنعام:160]
{هر کس کار نیکی بجا آورد، ده برابر آن پاداش دارد}

 اما نفقه داوطلبانه که برای قرب به خداوند است طبق آنچه که در کتاب آمده است هفتصدبرابر می شود.خداوند تعالی می فرماید:
{مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِي كلّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّة}
صدق الله العظيم [البقرة:261]

{کسانی که اموال خود را در راه خدا انفاق می‌کنند، همانند بذری هستند که هفت خوشه برویاند؛ که در هر خوشه، یکصد دانه باشد؛}
  و خداوند او را از بندگان مقرب خود قرار خواهد داد. و اما درباره این فرمایش خداوند تعالی : {وَالضَّرَّاء در تنگدستی} صدق الله العظيم؛
 منظور صدقه ای است که فقیر به مسکین می پردازد.
گواه آن فرموده خداوند تعالی است که :
  {وَيُؤْثِرُونَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ}
صدق الله العظيم [الحشر:9]
{آنها را بر خود مقدّم می‌دارند هر چند خودشان بسیار نیازمند باشند}

 لذا خداوند آنها را دوست داشته و از دوستان مقرب خود قرار می دهد، چرا که او خداوند را به خود ترجیح داده است و بخاطر محبت به خداوند غذایی را که خود به آن احتیاج داشته به مسکین یا یتیم یا اسیر داده است.گواه آن فرموده
 خداوند تعالی است که:
  {وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ على حبِّه مِسْكِينًا وَيَتِيمًا وَأَسِيرًا(8) إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا نُرِيدُ مِنكُمْ جَزَاء وَلَا شُكُورًا (9)}
صدق الله العظيم [الإنسان]
{و هم بر دوستی او (یعنی خدا) به فقیر و یتیم و اسیر طعام می‌دهند. (۸) (و گویند) ما فقط برای رضای خدا به شما طعام می‌دهیم و از شما هیچ پاداش و سپاسی هم نمی‌طلبیم. (۹)}

خداوند این بنده فقیر خود را از بندگان مقرب خود قرار داده و در مقابل نفس خود و فرشتگان ؛ شهادت می دهد که این بنده از عقبه عبور کرده و گناهان گذشته و آینده او بخشیده شده است.گواه آن فرموده خداوند تعالی است که :
 {فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ ﴿١١﴾ وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْعَقَبَةُ ﴿١٢﴾ فَكُّ رَقَبَةٍ ﴿١٣﴾ أَوْ إِطْعَامٌ فِي يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ ﴿١٤﴾ يَتِيمًا ذَا مَقْرَبَةٍ ﴿١٥﴾ أَوْ مِسْكِينًا ذَا مَتْرَبَةٍ ﴿١٦﴾ ثمّ كَانَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ (17)} 
صدق الله العظيم [البلد]
 {ولي او از آن گردنه مهم نگذشت! (11)و تو نمي‌داني آن گردنه چيست! (12)آزادکردن گردني،(13) يا غذا دادن در روز گرسنگي..(15).يتيمي از خويشاوندان،يا مستمندي خاک‌نشين را(16) سپس از کسانی باشد که ایمان آورده و یکدیگر را به شکیبایی و رحمت توصیه می‌کنند! (۱۷)}
  اما نفقه داوطلبانه فقیر بر طبق کتاب خداوند بیش از هفتصد برابر خواهد شد. 
 گواه آن فرموده خداوند تعالی است که:
{مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِي كلّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ وَاللّهُ يُضَاعِفُ لِمَن يَشَاءُ وَاللّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ}
صدق الله العظيم [البقرة:261]
{ کسانی که اموال خود را در راه خدا انفاق می‌کنند، همانند بذری هستند که هفت خوشه برویاند؛ که در هر خوشه، یکصد دانه باشد؛ و خداوند آن را برای هر کس بخواهد چند برابر می‌کند؛ و خدا (از نظر قدرت و رحمت،) وسیع، و (به همه چیز) داناست.}

چندبرابر بیش از آنچه که ذکر شده ؛متعلق به فقیری است که در سختی است ولی با وجود این در زمان تنگدستی انفاق می کند و خداوند آن را بیش از هفتصدبرابر می کند چرا که هفتصدبرابرکردن درمورد انفاق ثروتمندی است که در حال توانگری است ولی در نزد خداوند نفقه فقیری که در حال سختی انفاق می کند بسیاربسیار فرق دارد به همین علت هم هست که بیش از هفتصدبرابر می شود.گواه آن فرموده خداوند تعالی است که :
  {وَاللّهُ يُضَاعِفُ لِمَن يَشَاءُ وَاللّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ ؛ و خداوند آن را برای هر کس بخواهد چند برابر می‌کند }
صدق الله العظيم
به این ترتیب فقرا هم می توانند از مقربین باشند...
اما در کتاب خداوند صدقه ای هست که از صدقه فقیر هم بزرگتر بشمار می رود و آن صدقه فرد مسکینی است که به شخصی درمانده تر از خود انفاق می دهد، 
 او یک وعده غذا هم در اختیار ندارد،یا یک لباس کهنه بیشتر ندارد آن هم بر تن اوست ؛ و اگر مسکین به درمانده(یائس) انفاق کند در نزد خداوند بسیار بیش تر از صدقه فقیر است و این هم بخاطر آن است که فقرا حجتی برای خداوند نداشته باشند تا بگویند :" ثروتمندان با ثروتشان برما پیشی گرفته و جزو مقربین شده اند، ای خداوند عالمیان تو عادل هستی، آیا فقرا سهمی در رقابت برای حب و قرب بیشتر به درگاه خداوند ندارند؟". به همین دلیل خدواند صدقه فقرا را بیش از صدقه ثروتمندان ، اضافه می نماید تا در برابر خداوند فقر خود را دلیل عدم رقابت برای حب و قرب خدا و رسیدن به نزدیکترین درجه قرب به خداوند که تنها به یک بنده خواهد رسید ندانند؛ هم چنین درباره مسکینی که چیزی بیشتر ازیک وعده غذا یا معادل پول آن در اختیار ندارد و آن غذا یا پولش را هم به فقیری که بیش ازاو گرفتار است
 ( البائس)می بخشد؛ نیز چنین است.
  حال به صدقه فرد بسیار فقیر و درمانده( بائس) به فرد بینوا(معتر) می پردازیم؛
 و این زمانی است که سائلی به سراغ فردی بیاید و از گرسنگی شکایت کند و او را گرسنه تر از خود بیابدو بخاطر خداوند با وجود اینکه خودش گرسنه است غذای خود را به او بدهد، این بالاترین صدقه بندگان مقرب بسیار فقیر خداوند است تا آنها هم حجتی دربرابر خداوند نداشته باشند و بگویند:" ای خدای عالمیان تو به تمام بندگانت فرمان داده ای که در راه حب و قرب تو رقابت کنندتا به بالاترین درجه قرب که تنها به یکی از بندگان اختصاص خواهد داشت برسند؛ آیا بندگان بسیار فقیر تو به سبب فقرشدیدشان سهمی از این رقابت ندارند؟"
  خداوند برای اینکه افراد بسیار مسکین و فقیر حجتی نداشته باشند که به سبب فقر جزو مقربین نشده اند، اعلان نموده است که تنها ثروتمندان نیستند که برای رقابت دعوت شده اند بلکه از تمام بندگان مؤمن خداوند برای شرکت در این رقابت دعوت شده است.گواه آن فرموده خداوند تعالی است که :
 {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ}
صدق الله العظيم [المائدة:35]
{ اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، از خدا پروا كنيد؛ و به دنبال رسیدن به –مقام- وسیله باشید}
 
درمورد وظیفه (فرض)واجب بین آنها(فقیر و ثروتمند) تفاوتی نیست چرا که زکات حد نصاب معینی دارد و وظیفه واجبی است که در کتاب برای افراد تعیین گردده است.اما تفاوت بزرگ در نفقاتی است که نافله بوده و داوطلبانه پرداخت می شود، "اصحاب یمین" کسانی هستند که نفقه واجب خود را پرداخت می کنند آنها از ترس آتش خداوند ، نفقه ای را که بر عهده شان گذاشته شده است ؛ بدون آنکه چیز بیشتری به آن اضافه کنند می پردازند. خداوند از آنها راضی بوده و از آنها تشکر کرده و مورد غفران خود قرار می دهد و در نفس خود گله ای از آنها ندارد؛ در کتاب خداوند نام "مقتصدون" به آنها داده شده است، چرا که در هنگام انجام عمل صالح، صرفه جویانه رفتار کرده و به آنچه که خداوند بر آنها واجب نموده است کفایت می کنند به همین دلیل به آنها صرفه جویان(المقتصدون) گفته می شود اینان به رضوان خداوند نائل می گردند اما به حب و قرب خداوند نمی رسند چرا که به علت علاقه شان به دنیا در امور خیر پیش قدم نیستند.تنها آنچه را که خداوند بر آنها واجب کرده انجام می دهند خداوند از آنها راضی است اما به حب پروردگار دست نمی یابند چون هیچ وقت حب الله و حب دنیا نمی توانند باهم در قلب بنده ای جای بگیرند.هرچه هم که خداوند از فضل خود به آنها ببخشاید، در طلب حب و قرب به او برنمی آیند و تنها زکات واجب را که از ارکان اسلام بوده و در کتاب آمده است ،می پردازند. اما قلب مقربین با قلب " اهل یمین" بسیار تفاوت دارد. بهشت و سرور آنها ، نزدیکی و تقرب به پروردگارشان است و با پرداخت نفقات داوطلبانه و نافله در راه خداوند مقام قرب او را میجویند .از آن جهت از داشتن مال مسرور می شوند که بتوانند با انفاق داوطلبانه آن در راه خداوند ،به رضوان و حب او دست یابند و برای حب و قرب بیشتر به خدواند با یکدیگر رقابت می کنند ؛ اینها همان کسانی هستند که در کتاب به آنها پیشگامان اعمال خیر[ السابقون بالخیرات] گفته می شود . انبیاء و مقربان از جمله این بندگان مکرم خداوند هستند و همگی در راه رسیدن به بالاترین درجه حب و قرب خداوند در رقابت و تلاشند . اینان بندگان خداوند رحمن و میهمانان گرامی ای هستند که درکتاب خداوند به آنها اشاره شده است ونه در آتش محشور خواهند شد و نه در بهشت. ممکن است "حسین ابن عمر" یا "مدکر" یا "عبدالله طاهر" و یا یکی دیگر از انصار برگزیده و پیشتاز سؤال کند" ای خلیفه منتظر خداوند ممکن است از آیات محکم کتاب خداوند برایمان فتوا دهید که این انسان های مکرم در کجا محشور خواهند شد؟ مهدی منتظر به آنها پاسخ می دهد که :
 اینان به مثابه میهمانان گرامی خداوند ،از زمین محشر به حضور خود خداوند واحد و قهار خواهند رسید و بر روی منابری از نور در کنار حجاب او جمع خواهند شد و بین آنها و وجه پروردگارشان تنها حجاب خداوند قرار می گیرد.
 گواه آن فرموده خداوند تعالی است که :
 {يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمَنِ وَفْداً}
صدق الله العظيم [مريم:85]
{روزى كه پرهيزگاران را به سوى [خداى‌] رحمان گروهی مکرم محشور مى‌كنيم}
اینان میهمانان مکرمی هستند که پیروان مهدی منتظر نیزدر میانشان بوده و بر روی منابری از نور
 {إِلَى الرَّحْمَنِ وَفْداً میهمان خداوند می شوند}  
و انبیاء و شهداء به موقعیت آنان غبطه خواهند خورد .بدانید این سخن من حقیقت دارد، و خداوند به آنها خطاب کرده و با آنها سخن می گوید و می فرماید: شما خداوند را بدون ترس از جهنم و یا طمع به بهشت عبادت کرده اید ؛ چه می خواهید؟می گویند ما طالب حب و قرب وتحقق نعیم رضوان نفس تو هستیم . به دعوت کسی که ما را به "بصیرت آمده از سوی تو" فرامی خواند جواب مثبت دادیم او بیان حق قرآن را به ما آموخت و گفت: ای کسانی که ایمان آورده اید بدانید رقابت برای رسیدن به خداوند رحمن تنها به انبیاء و رسولان اختصاص ندارد . هرکس که خداوند را دوست دارد از محمدرسول الله ومهدي منتظر وتمامی أنبياء و رسولان پیروی نماید و در راه رسیدن به حب و قرب به خداوند با بندگان او رقابت کند. به گفته های او فکر کردیم و دیدیم دعوت او برحق و درست است و راه راست – صراط مستقیم-را نشان می دهد و ما قبل از این به علت گمان و تصوری که جای حق را نمی گیرد،از مشرکان بودیم و فکر می کردیم انبیاء و رسولان ، بندگان مکرم خداوندهستند و ما حق نداریم در راه رسیدن به حب و قرب تو رقابت کنیم. تا اینکه در میان ما کسی را برانگیختی که " خبیر الرحمن" بود . انسانی که بیان درست و حق قرآن را به او آموختی. او از ما نمی خواست که به جای خداوند او را عبادت کرده و تکریم کنیم . به ما نگفت که به جای بندگی خداوند بنده من باشید. بلکه گفت خداپرست بوده و پروردگار من و پروردگار خودتان "خداوند رحمن و رحیم" را عبادت نمایید ، اگر او را می پرستید و به همین دلیل نیز آفریده شده اید،در راه حب و قرب وتحقق رضوان نفس او با یکدیگر رقابت نمایید.از ما نخواست تا با تصور اینکه تنها انبیاء و رسولان ، بندگان مکرم درگاه خداوند هستند و صالحان را در این مقام جایی نیست، به بزرگداشت انبیاء و رسولان بپردازیم.بلکه از ما دعوت کرد تا ترا بدون شریک عبادت کنیم. به ما آموخت که آنها- انبیاء و رسولان- بندگانی مانند ما مسلمانان هستند ، به ما یاد داد که ما نیز مانند انبیاء و رسولان حقی از خدا وند مان داریم. ما را به رقابت در راه رسیدن به حب و قرب و تحقق نعیم رضوان نفست فراخواند پس ماهم زمانی که دیدیم دلایل فراخوان او درست و حق است به آن پاسخ داده و در راه حب و قرب و تحقق رضوان نفست که حقیقتاً بزرگ تر از بهشت توست به رقابت پرداختیم و بر این امر شهادت می دهیم"
پس خداوندشان می فرماید درست می گویید و برای همین هم شما را آفریدم تا برای حب و قرب و تحقق رضوان نفس من رقابت کنید، آیا حب و قرب و تحقق رضوان نفس مرا واقعاً بزرگ تر از بهشت من یافتید؟ می گویند: بلی خدایا؛ و ما بر این امر شهادت می دهیم.خداوند می فرماید درست می گویید و برای همین نیز شما را آفریده ایم، من بندگانم را تنها برای این آفریدم که برای حب و قرب و تحقق رضوان نفس من رقابت کنند،
 بهشت را برای کسانی آفریده ام که از من اطاعت کنند، جهنم برای کسانی است که از امر من سرپیچی کنند، شما را برای بهشت نیافریده ام، بلکه بهشت را برای بندگانم خلق کردم و بندگانم را تنها برای خودم آفریدم و هیچ بند ه ای را در این امر شریک خود نکرده ام تا بهشت رضوان نفس مرا عبادت کرده و در راه حب و قرب وتحقق رضوان نفس من رقابت کنند. من آنها را برای این آفریده ام.
ای جماعت انس و جن؛ به خداوند رحمن که قرآن را فروفرستاده است قسم که 
 ( الأنسان) من هستم. همان که خداوند علم بیان حق قرآن را به او آموخته است و اگر تمام علمای شما از انس و جن نیز جمع شوند بادلایل علمی مبتنی بر آیات محکم قرآن بر همه آنها غلبه خواهم کرد . اگر نتوانم؛ مهدی حق منتظر نیستم که از جانب خداوند به سوی شما آمده ام.
ای جماعت جن و انس از مبالغه در حق رسولان پروردگار که بندگان خداوندهستند دست بردارید. شما تصور می کنید که تنها آنان هستند که در پیشگاه خداوند مکرمند و صالحان در آن مقام جایی ندارند به همین دلیل نیز بدون آنکه از آیات محکم قرآن دلیلی داشته باشیدآنها(رسولان) را مورد تعظیم قرارداده اید تا حدی که کار به شرک به خداوند انجامیده است. خداوند به آنها امر نموده است که همانند شما مسلمان بوده و بنده خداوند باشند. خداوند به شما امر نفرموده است تا در حق محمد رسول الله - صلّى الله عليه وآله وسلّم –بیش از حد مبالغه کنید چرا که او نیز مانند شما بنده ای از بندگان خداوند است.خداوند تعالی می فرماید:
  {فَإِن تَوَلَّيْتُمْ فَمَا سَأَلْتُكُم مِّنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلاَّ عَلَى اللّهِ وَأُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ}
صدق الله العظيم [يونس:72]

{ و اگر از قبول دعوتم روی بگردانید، من از شما مزدی نخواسته ام؛ مزد من، تنها بر خداست! و من مأمورم که از مسلمین باشم!»}
به شما امر نشده است تا در بزرگ شمردن آنان بناحق مبالغه کرده و صالحان را کنار گذاشته و(قرب و حب )خداوند را تنها حق آنان(انبیاء و رسولان) بدانید، بلکه پروردگار به آنان نیز فرمان داده است تا مسلمان بوده و از بندگانی باشند که در راه حب و قرب خداوند رقابت کرده و برای رسیدن به مقام :وسیله" مجاهدت کرده و همانند شما به رحمت خداوند امیدوار و از عذاب او در هراس باشند.اگر احدی از انبیاء ورسولان خداوند به شما بگوید: از آنجا که در کتاب خداوند از من به عنوان بنده مکرم درپیشگاه خدواند یاد شده است، هیچ یک از پیروان من حق ندارند بیش از من مورد حب و قرب خداوند قرار گیرند چراکه من رسول خداوند هستم که نزدتان فرستاده شده ام!اگر احدی از انبیاء و رسولان خداوند و مهدی منتظر که خلفیه پروردگار برای عالمیان است چنین سخنی را برزبان آورند ، مورد غضب خداوند قرار گرفته و به جهنم فرستاده می شوند و جز خداوند کسی نمی تواند به آنها کمک کند.درحد انبیاء و رسولان و مهدی منتظر نیست که به مردم بگویند تنها ما هستیم که درکتاب خداوند مکرم شمرده شده ایم و صالحان از این تکریم سهمی نداشته و حق ندارند در راه حب و قرب خداوند با ما رقابت کنند،بلکه خداوند به ما فرمان داده است که همه شما را به عبادت خالص و به دور از شرک خداوند دعوت کرده و خود نیز مانند شما از بندگان مسلمان خداوند باشیم و به شما دستور دهیم که در راه رسیدن به بالاترین مقام حب و قرب خداوند،با تمام انبیاء و رسولان خداوند و همچنین مهدی منتظر رقابت کنید. خداوند این رقابت را به انبیاء و رسولان و مهدی منتظر اختصاص نداده است ، بلکه از همه بندگان خود دعوت کرده است که در این رقابت شرکت کنند؛ به همین دلیل نیز مشخص نشده است صاحب این مقام و درجه کیست، مهدی منتظر و تمام انبیاء و رسولان خداوند به کسی که به این مقام در نزد خداوند می رسد رشک برده و هریک از اینکه کسی دیگر به این درجه از حب و قرب پروردگار برسد غبطه می خورد و می خواهد خود نزدیک ترین بنده به خداوند عالم باشد، این رشک و غبطه ای نیکوست و کینه ای در آن نیست، با اینکه ما یکدیگر را بسیار دوست داریم ولی این محبت به اندازه محبت ما به خداوند نیست که غیر از این اگر باشد شرک به پروردگارخواهد بود. محبت به خداوند قوی ترین محبتی است که در قلب ماست و اگر یکدیگر را در راه خداوند دوست داریم به این علت است که ما هر کسی را که خداوند دوست داشته باشد دوست داشته و نسبت به هرکسی که مورد غضب خداوند باشد، غضبناکیم . در حد هیچ یک از مانیست که حب و قرب کس دیگری را به حب و قرب خداوند ترجیح دهیم؛ بلکه همگی ما می خواهیم بیش از هر کس دیگری مورد محبت خداوند رحمن واقع شده و به مقام قرب او برسیم. به درستی که مهدی منتظر آن حیله و تدبیر را درک نمودومقام وسیله را کشف کرد، خداوند آن را به مهدی منتظر عطا نمود ؛ واو آن رادر راه قرب خداوند رد کرده و به محمد رسول الله - صلّى الله عليه وآله وسلّم – می دهد تا بیش از همه درنزد خداوند عزیز بوده و نزدیکترین بنده به خداوند باشد، اما هم چنان با هر کلمه ای که در دعوت خود بر زبان می آورد، در راه حب و قرب خداوند رقابت می کند وبرای هیچ یک از سخنانی که می گوید از شما اجری نمی خواهد؛ و پافشاری شدید من برای هدایت شما تنها برای قرب و حب بیشترخداوند است،بلکه می خواهم تمام امتها هدایت شوند تا رضوان خداوند نسبت به بندگانش محقق شود و خداوند را به شهادت می گیرم و او برای شهادت کافی است که تا زمانی که ندانم خداوند در نفس خود راضی است نمی توانم از بهشت و حوریان آن لذت ببرم.این بخاطر دلرحمی من برای بندگان خداوند نیست ؛ مطمئناًچنین نیست که خداوند من یگانه و قهار است( منظور این است که من ادعا نمیکنم که بیش از خداوند نسبت به بندگانش رحیم هستم) .من مانند جد خود محمد رسول الله - صلّى الله عليه وآله وسلّم – برای بندگان خدا حسرت نمی خورم چرا که از حسرت خداوندی که از محمد رسول ا لله - صلّى الله عليه وآله وسلّم – و مهدی منتظر و تمام انبیاء و رسولان، نسبت به بندگانش مهربان تر است ،آگاه شده ام. خداوند ارحم الراحمین است و می دانم در زمان هلاک کردن کسانی که به رسولان خداوند کافر شده اند، در نزد خود چه می گوید:

{إِنْ كَانَتْ إِلا صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ(29)يَا حَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِ مَا يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزءُون(30)أَلَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِنَ الْقُرُونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لا يَرْجِعُونَ(31)وَإِنْ كلّ لَمَّا جَمِيعٌ لَدَيْنَا مُحْضَرُونَ(32)}
صدق الله العظيم [يس]

{(بلکه) فقط یک صیحه بود، ناگهان همگی خاموش شدند! (۲۹) افسوس بر این بندگان که هیچ پیامبری برای هدایت آنان نیامد مگر اینکه او را استهزا می‌کردند! (۳۰) آیا ندیدند چقدر از اقوام پیش از آنان را هلاک کردیم، آنها هرگز به سوی ایشان بازنمی‌گردند (۳۱) و همه آنان نزد ما احضار می‌شوند! (۳۲)}
 پس گفتم خداوند راست می گوید و او حقیقتاً از همه مهربانتر و رحیم تر است و از بندگانش دعوت می کند تا گناهانشان را بیامرزد؛ پس چگونه است که به رحمت خداوند کافر شده و از دعوت رسولانی که مردم را به سوی رحمت و بخشش و عفوپروردگار فرامی خوانند روی برمی گردانند؛ خداوند تعالی می فرماید:
 {وَقَالُواْ إِنَّا كَفَرْنَا بِمَا أُرْسِلْتُم بِهِ وَإِنَّا لَفِي شَكٍّ مِّمَّا تَدْعُونَنَا إِلَيْهِ مُرِيبٍ (9) قَالَتْ رُسُلُهُمْ أَفِي اللّهِ شَكٌّ فَاطِرِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ يَدْعُوكُمْ لِيَغْفِرَ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمْ (10)}
صدق الله العظيم [إبراهيم]

{گفتند: «ما به آنچه شما به آن فرستاده شده‌اید، کافریم! و نسبت به آنچه ما را به سوی آن می‌خوانید، شکّ و تردید داریم!» (۹) رسولان آنها گفتند: «آیا در خدا شکّ است؟! خدایی که آسمانها و زمین را آفریده؛ او شما را دعوت می‌کند تا گناهانتان را ببخشد،}
به همین علت است که مهدی منتظر تمام بندگان خداوند از جن و انس را دعوت می کند ودر بین این بندگان ،ابلیس و فرزندانش نیز هستند، او(مهدی منتظر) با بصیرتی که از جانب خداوندش آمده است از تمام امت ها از هر گونه ای که باشند ؛ چه آنها که بر روی زمین راه می روند یا در هوا پرواز می کنند ، دعوت می کند که به سوی رحمت خداوند که دربرگیرنده همه چیز است روی آورند . من نسبت دروغ به خداوند نمی دهم و خداوند تعالی می فرماید:

 {قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ (53) وَأَنِيبُوا إِلَى ربّكم وَأَسْلِمُوا له مِن قَبْلِ أَن يَأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ ثمّ لَا تُنصَرُونَ (54) وَاتَّبِعُوا أَحْسَنَ مَا أُنزِلَ إِلَيْكُم مِّن ربّكم مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِيَكُمُ العَذَابُ بَغْتَةً وَأَنتُمْ لَا تَشْعُرُونَ (55) أَن تَقُولَ نَفْسٌ يَا حَسْرَتَى علَى مَا فَرَّطتُ فِي جَنبِ اللَّهِ وَإِن كُنتُ لَمِنَ السَّاخِرِينَ (56) أَوْ تَقُولَ لَوْ أَنَّ اللَّهَ هَدَانِي لَكُنتُ مِنَ الْمُتَّقِينَ (57) أَوْ تَقُولَ حِينَ تَرَى الْعَذَابَ لَوْ أَنَّ لِي كَرَّةً فَأَكُونَ مِنَ الْمُحْسِنِينَ (58) بَلَى قَدْ جَاءتْكَ آيَاتِي فَكَذَّبْتَ بِهَا وَاسْتَكْبَرْتَ وَكُنتَ مِنَ الْكَافِرِينَ (59)}
صدق الله العظيم [الزمر]

{بگو: «ای بندگان من که بر خود اسراف و ستم کرده‌اید! از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه گناهان را می‌آمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است. (
۵۳) و به درگاه پروردگارتان بازگردید و در برابر او تسلیم شوید، پیش از آنکه عذاب به سراغ شما آید، سپس از سوی هیچ کس یاری نشوید! (۵۴) و از بهترین دستورهائی که از سوی پروردگارتان بر شما نازل شده پیروی کنید پیش از آنکه عذاب (الهی) ناگهان به سراغ شما آید در حالی که از آن خبر ندارید!» (۵۵) (این دستورها برای آن است که) مبادا کسی روز قیامت بگوید: «افسوس بر من از کوتاهیهایی که در اطاعت فرمان خدا کردم و از مسخره‌کنندگان (آیات او) بودم!» (۵۶)یا بگوید: «اگر خداوند مرا هدایت می‌کرد، از پرهیزگاران بودم!» (۵۷) یا هنگامی که عذاب را می‌بیند بگوید: «ای کاش بار دیگر (به دنیا) بازمی‌گشتم و از نیکوکاران بودم!» (۵۸) آری، آیات من به سراغ تو آمد، امّا آن را تکذیب کردی و تکبّر نمودی و از کافران بودی! (۵۹)}

  از آیات محکم خداوند که با آنها برای شما دلیل می آورم پیروی کنید. اینها آیات محکم کتاب خداوند هستند که هر عالم و جاهل و هر عرب زبانی قادر است آنها را بفهمد، برخی از این آیات از محکمات روشن کتاب بوده و آیات بنیانی کتابند، که در قرآنی که به زبان عربی روشن بیان شده آمده اند،حال آیا هدایت خواهید شد؟ چگونه می گویید تفسیر این آیات را جز خداوند نمی داند و آنها را فروگذاشته و پشت سر انداخته و در آیات کتاب خداوند فکر و اندیشه نمی کنید؟ آیات متشابه را رهاکنید که خداوند از آنها به عنوان حجت برعلیه شما استفاده نمی کند، آیات محکمی که مهدی منتظر از آنها برای شما می گوید حجت خداوند بر شما هستند. به شیاطین انس و جن می گویم، به خداوند بزرگ قسم که به شما دروغ نمی گویم، اگر شما به درگاه خداوند بازگشته و انابت کنید، خداوند شما را نیز مانند ساحران فرعون هدایت میکند. خداوند آنهارا با آنکه از یاران شیاطین بوده و از آنها سحر آموخته بودند ( بخاطر بازگشت به درگاه اومورد مغفرت قرارداد) تااز مقربان خداوند شده و در نزداو کرامت یافتند.ای بندگان خداوند که در حق خود اسراف کرده اید، کلام خداوند را به یاد داشته باشید و به دعوت کسی که شما را به سوی مغفرت و عفو خداوند فرامی خواند پاسخ دهید. از دعوتی که به حق شما را به سوی پروردگارتان فرا می خواند؛ روبرنگردانید تا شما را بیامرزد چرا که او غفور و رحیم است .آیا این آیات محکم را که خطاب به تمام بندگان خداوند صرف نظر از گونه و جن و انس بودن بیان شده نمی بینید؟ خداوند تعالی در آیات محکم کتابش می فرماید:
 {قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ (53) وَأَنِيبُوا إِلَى ربّكم وَأَسْلِمُوا له مِن قَبْلِ أَن يَأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ ثمّ لَا تُنصَرُونَ (54) وَاتَّبِعُوا أَحْسَنَ مَا أُنزِلَ إِلَيْكُم مِّن ربّكم مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِيَكُمُ العَذَابُ بَغْتَةً وَأَنتُمْ لَا تَشْعُرُونَ (55) أَن تَقُولَ نَفْسٌ يَا حَسْرَتَى علَى مَا فَرَّطتُ فِي جَنبِ اللَّهِ وَإِن كُنتُ لَمِنَ السَّاخِرِينَ (56) أَوْ تَقُولَ لَوْ أَنَّ اللَّهَ هَدَانِي لَكُنتُ مِنَ الْمُتَّقِينَ (57) أَوْ تَقُولَ حِينَ تَرَى الْعَذَابَ لَوْ أَنَّ لِي كَرَّةً فَأَكُونَ مِنَ الْمُحْسِنِينَ (58) بَلَى قَدْ جَاءتْكَ آيَاتِي فَكَذَّبْتَ بِهَا وَاسْتَكْبَرْتَ وَكُنتَ مِنَ الْكَافِرِينَ (59)}
صدق الله العظيم [الزمر]
{بگو: «ای بندگان من که بر خود اسراف و ستم کرده‌اید! از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه گناهان را می‌آمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است. (
۵۳) و به درگاه پروردگارتان بازگردید و در برابر او تسلیم شوید، پیش از آنکه عذاب به سراغ شما آید، سپس از سوی هیچ کس یاری نشوید! (۵۴) و از بهترین دستورهائی که از سوی پروردگارتان بر شما نازل شده پیروی کنید پیش از آنکه عذاب (الهی) ناگهان به سراغ شما آید در حالی که از آن خبر ندارید!» (۵۵) (این دستورها برای آن است که) مبادا کسی روز قیامت بگوید: «افسوس بر من از کوتاهیهایی که در اطاعت فرمان خدا کردم و از مسخره‌کنندگان (آیات او) بودم!» (۵۶)یا بگوید: «اگر خداوند مرا هدایت می‌کرد، از پرهیزگاران بودم!» (۵۷) یا هنگامی که عذاب را می‌بیند بگوید: «ای کاش بار دیگر (به دنیا) بازمی‌گشتم و از نیکوکاران بودم!» (۵۸) آری، آیات من به سراغ تو آمد، امّا آن را تکذیب کردی و تکبّر نمودی و از کافران بودی! (۵۹)}

  ای ابلیس شیطان و همتایش ماروت !که از بهشت فتنه درباطن زمین ما را می بینید در حالی که ما قادر به دیدن شما نیستیم! من با علمی که خداوند از کتاب خود به من عطا کرده است، از محل تو باخبرم و از تمام حیله و مکر تو اطلاع دارم و به اذن خداوند همگی را باطل و نابود خواهم کرد؛ و خداوند به واسطه بنده اش تمام امت ها را هدایت خواهد نمود تا هیچکس از تو پیروی نکند؛ مگر کسی که بداند شیطان رانده شده دشمن خداست و با وجود آگاهی از باطل بودنت، تو را به جای خداوند به دوستی برگزیند. به این ترتیب مکر و حیله تو و تمام سپاه جن و انس تو فایده ای نداشته و در نهایت قادر نخواهید بودبجز خودتان ، کسی را گمراه کنید. من مهدی منتظر به اذن خداوند تمام امت ها را از فتنه تو که در زمان "برانگیختن اول "(بعث اول) برپا خواهی کرد نجات خواهم داد. تو چگونه می توانی ادعای خدایی کنی؟ در حالی که من حیله تورا از قبل در نزد مردم افشا کرده ام و مکان خودت و سپاهیانت راآشکار کرده و نقشه مکارانه ات را با بیان درست و حق قرآن عظیم باطل نموده ام.اگر خداوند مهدی منتظر را برنمی انگیخت تا قرآن عظیم را به حق و درستی بیان و تشریح کند؛ بجز تعداد کمی از مؤمنان مخلص باقی مردگان و زندگان گرفتار فتنه تو ابلیس که همان مسیح کذابی می شدند. گواه آن فرموده خداوند تعالی است که :
{وَلَوْلا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ لَاتَّبَعْتُمُ الشَّيْطَانَ إِلَّا قَلِيلاً}
صدق الله العظيم [النساء:83]
 
{و اگر فضل و رحمت خدا بر شما نبود، جز عدّه کمی، همگی از شیطان پیروی می‌کردید}
من احادیث دروغی را که با کمک دوستان و یارانت – که به رسول خداوند نسبت ناروا و غیر حق می دهند-وارد سنت نبوی کرده ای برایشان شرح داده ام.خداوند تعالی می فرماید:

 {لَعَلِمَهُ الَّذِينَ يَسْتَنْبِطُونَهُ مِنْهُمْ وَلَوْلا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ لَاتَّبَعْتُمُ الشَّيْطَانَ إِلَّا قَلِيلاً}
صدق الله العظيم [النساء:83]

  {اهل استنباط ایشان، به [راست یا دروغ بودن] آن پی می‌بردند،. و اگر فضل و رحمت خدا بر شما نبود، جز عدّه کمی، همگی از شیطان پیروی می‌کردید}
و مهدی منتظر فضل خداوند بر مسلمانان است اما آنها از فضل خداوند روبرمی گردانند، ولی خداوند مرا با نشانه ای ( آیتی)که از آسمان خواهد آمد بر آنها و تمام مردم چیره خواهد کرد تا گردنهایشان دربرابر او فرود آمده و با زبونی دربرابر او مطیعانه به خاک بیفتند، این سجده؛ سجده با پیشانی نیست-چنان که در برابر خداوند سجده می کنند- بلکه سجده دربرابر امر خداوند و اطاعت از فرمان او برای اطاعت از خلیفه خداوند مهدی منتظر است .او با بیان و تشریح حق و درست آیات کتاب خداوند( ذکر) بندگان خداوند را دعوت می کند تا به سوی مغفرت پروردگارشان روی آورند؛ تا مورد غفران خدا قرار گرفته و به رحمت خداوند وارد شوند .مگر آنان که از رحمت پروردگارم رو برگردانده و از کسی که آنها را به سوی عفو وغفران خداوند که شامل همه جن و انس می شود؛دعوت می کند دوری کنند . او(مهدی منتظر) با استفاده از خودقرآن ؛ آیات قرآن را بیان و تشریح می کند و تفاسیر او مانند تفسیرهای شیطانی علمایی نیست که ندانسته به خداوند نسبت می دهند . همان کسانی که فکر می کنند مسیرشان درست است و تصور می کنند درحال هدایت مردم به راه راست-صراط مستقیم-هستند ولی رقابت با انبیاء و رسولان -برای نزدیکی به - خداوند را بر مردم حرام کرده و به ناحق در باره انبیاء و رسولان مبالغه می کنند در حالیکه انبیاء خداوند و رسولانش همگی بندگان خداوند هستند و خداوند به تمام انبیاء و رسولانش امر فرموده است که تسلیم او بوده و تنها خود را شایسته تکریم و نزدیکی و حب به خداوند ندانند و مؤمنان را از این رقابت حذف نکنند که هر که چنین کند مورد عذاب خداوند واقع خواهد شد. خداوند تعالی می فرماید:

{مَا كَانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُؤْتِيَهُ اللَّهُ الْكِتَابَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ثمّ يَقُولَ لِلنَّاسِ كُونُوا عِبَادًا لِي مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلَكِنْ كُونُواْ رَبَّانِيِّينَ بِمَا كنتم تُعَلِّمُونَ الْكِتَابَ وَبِمَا كنتم تَدْرُسُونَ}
صدق الله العظيم [آل عمران:79]
 
{ برای هیچ بشری سزاوار نیست که خداوند، کتاب آسمانی و حکم و نبوّت به او دهد سپس او به مردم بگوید: «غیر از خدا، مرا پرستش کنید!» بلکه (سزاوار مقام او، این است که بگوید) مردمی الهی باشید، آن‌گونه که کتاب خدا را می‌آموختید و درس می‌خواندید!}
اگر خدا را می پرستید، در راه حب و قرب او رقابت کنید؛ و انبیاء و رسولان خداوند را مورد بزرگداشت –بناحق- قرار ندهید که آنها نیز مانند شما بندگان تسلیم امر خدابوده و مسلمانند. خداوند تعالی می فرماید:

{قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاء بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلاَّ نَعْبُدَ إِلاَّ اللَّهَ وَلاَ نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلاَ يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِّن دُونِ اللَّهِ فَإِن تَوَلَّوْا فَقُولُواْ اشْهَدُواْ بِأَنَّا مُسْلِمُونَ}
صدق الله العظيم [آل عمران:64]
{بگو: «ای اهل کتاب! بیایید به سوی سخنی که میان ما و شما یکسان است؛ که جز خداوند یگانه را نپرستیم و چیزی را همتای او قرار ندهیم؛ و بعضی از ما، بعضی دیگر را -غیر از خدای یگانه- به خدایی نپذیرد.» هرگاه (از این دعوت،) سرباز زنند، بگویید: «گواه باشید که ما مسلمانیم!»}
وسلامٌ على المرسلين، والحمد لله ربّ العالمين..
خليفة الله عبد النعيم الأعظم الإمام المهدي ناصر محمد اليماني